21 mrt 2014

Hondse Logica 2: Lichamelijke ongemakken & hondenpuberteit

0 Reacties

Vandaag deel 2 van de acht-delige serie Hondse Logica: Lichamelijke ongemakken & de Hondenpuberteit. In deze serie ga ik in op het Waarom van het gedrag wat onze honden vertonen.

Waarom doet mijn hond zo?
Hondengedrag wordt altijd veroorzaakt door een combinatie van factoren. Het is nooit alleen het één of alleen het ander. Daar had ik het in een eerder artikel al over. 

Peerke wil niet wandelen

* Dit verhaal is niet gebaseerd op een waargebeurd verhaal.  Eventuele gelijkenissen met bekende honden of personen berusten geheel op toeval :-)(foto hierboven: www.dogaction.nl)

Peerke de Parson Russell was ’s morgens altijd vrolijk en begroette de baas altijd enthousiast als deze beneden kwam. Het wandeltuig werd tevoorschijn gehaald en omgedaan bij Peerke. Tot die ene zondagochtend in december. Toen het baasje het tuig dicht klikte hapte Peerke uit het niets fel in zijn arm….. Waarop het baasje van schrik hard en boos ‘FOEI Peerke’! schreeuwt.
De riem wordt aan het tuig geklikt en ze gaan naar buiten om te gaan wandelen. Er lijkt niets meer aan de hand. Is Peerke nu opeens ‘vals’ geworden?

Aanstellerij
In de dagen die volgen lijkt Peerke helemaal geen zin meer in wandelen te hebben; als zijn baasje het tuig pakt kruipt hij weg achter de bank. De eigenaar vindt het maar aanstellerij en trekt hem achter de bank uit. Het tuig gaat aan, waarbij Peerke constant gromt. Het wordt er in de tijd niet gemakkelijker op, en ten einde raad gaat de eigenaar met Peerke naar de dierenarts. Die weet vast wel hoe hij Peerke moet aanpakken. Peerke laat zich niet oppakken door de dierenarts, dus deze knielt naast hem neer en onderzoekt hem op de grond.
Al snel komt hij weer overeind. Hij heeft de oorzaak van de gedragsverandering van Peerke gevonden. Hij blijkt een groot abces in de oksel van zijn linkerpoot te hebben. Precies daar waar het wandeltuig zit…..

1. Pijn

stockvault-boxer-dog-lying-down131801Honden lijken een hogere pijngrens te hebben dan mensen. Maar niets is minder waar. Ze laten het minder zien, en daardoor is het voor ons niet meteen te herkennen.  De oorzaak van de pijn is ook niet altijd voor ons oog zichtbaar. Een wond kunnen we nog wel vinden, maar als het gaat om interne pijn, zoals hoofdpijn, buikpijn of pijn veroorzaakt door bv een ontsteking of ziekte, dan wordt het al een stuk moeilijker.
Acute pijn is vaak vrij duidelijk. De hond kan dan piepen, grommen, janken, of zelfs gillen of bijten. Bij chronische pijn is het vaak een stuk onduidelijker. In dit artikel kun je lezen welke symptomen een hond bij pijn kan hebben.

De eigenaar uit het voorbeeld is naar de dierenarts gegaan omdat hij zich geen raad wist met de situatie. Het zou ook voor de hand hebben gelegen als hij de hulp had ingeroepen van een Gedragstherapeut voor honden (GT). Een goede GT zal altijd een uitgebreide intake houden en middels een vragenlijst ook een beeld proberen te krijgen van de lichamelijke gesteldheid van de hond. Wanneer er ook maar de geringste aanwijzing bestaat dat er een lichamelijke oorzaak zou kunnen zijn voor het probleemgedrag, dan is een bezoek aan de dierenarts altijd de eerst stap. Maar liefst 60 % van de gedragsproblemen bij honden hebben een fysieke oorzaak! (Drs. E.J. Tjalsma, dierenarts)

Leerervaringen en pijn
In sommige gevallen is het probleemgedrag verdwenen als een lichamelijk ongemak er voor gezorgd heeft dat dit probleemgedrag is ontstaan. Denk bijvoorbeeld aan het behandelen van een oorontsteking bij een hond die niet meer toestond dat zijn oren werden schoongemaakt.
Maar soms hebben de (negatieve) leerervaringen van de hond een dusdanige rol gespeeld dat er na het oplossen van het lichamelijk euvel toch ongewenst gedrag blijft.

Het abces van Peerke is pas na een vrij lange tijd ontdekt door de dierenarts. En de hond heeft dus lang met de pijn moeten dealen. Peerke heeft op een gegeven moment een verband gelegd tussen het pakken van het tuig en de pijn  die daarop zou volgen als het tuig aangedaan werd.  Het is niet waarschijnlijk dat Peerke nadat het abces was verwijderd niet meteen weer blij stond te springen als de eigenaar het tuig pakte. De link met de pijn was er nog steeds. ook al was het abces genezen…
Er is hier sprake van Klassieke Conditionering.  In dat geval is het verstandig om de hulp in te roepen van een GT om Peerke weer te leren dat het tuig weer PLEZIER betekent in plaats van PIJN.

2. Ziekte

Naast pijn kan een hond ook afwijkend of ongewenst gedrag laten zien omdat hij bijvoorbeeld jeuk heeft, doof wordt, minder goed kan zien, een afwijking heeft waardoor hij zijn plas niet kan ophouden, zwanger is (teefje :-)), een aangeboren afwijking heeft, iets gegeten heeft wat slecht voor hem is, of een ziekte heeft opgelopen.
Omdat de gemiddelde hondeneigenaar geen diergeneeskunde heeft gestudeerd is het soms lastig om alle signalen van een zieke hond te kunnen interpreteren. Maar je kent je hond vaak wel zo goed dat je ziet wanneer hij ‘anders dan anders’ doet.
Globaal kun je letten op:

  • Hoe actief is mijn hond? Wijkt het af van normaal?
  • Eet, drinkt, plast en poept hij normaal?
  • Hoe is de lichaamshouding van mijn hond? (stand van kop, rug, oren etc)
  • Signalen als braken, hoesten, veel krabben
  • Kan mijn hond vrij ademen?
  • Gedraagt mijn hond gedraagt zich ‘anders’ dan normaal?

Herken de signalen van een zieke hond. En bij twijfel: linea recta naar de dierenarts!

3. Hormonen en de Hondenpuberteit

ernie banaanAls je je hond als pup in huis hebt gekregen, dan komt je oogappel op een gegeven moment toch echt in de puberteit terecht. Je herkent dit moment vaak aan de bananen in de oren van je hond. Je dacht net dat je met met de puppencursus en het oefenen thuis al heel ver was gekomen. Nu lijkt het allemaal voor niets te zijn geweest…

Gemiddeld begint de hondenpuberteit rond de leeftijd van 6 maanden. Bij kleinere rassen kan de puberteit een maandje eerder inzetten, bij grote rassen een maandje later. Op dit moment wordt je hond geslachtsrijp en, net zoals dat bij mensen het geval is, gaat dat gepaard met allerlei hormonale veranderingen in zijn (of haar) lijf. En die hormonen zorgen naast lichamelijke veranderingen ook voor gedragsmatige veranderingen.

hond plast beeldTeven worden loops, reuen gaan hun poot optillen bij het plassen en je hond vindt soortgenoten nu toch wel heel interessant!
Je merkt als baas dat de concentratie van je hond in de gehoorzaamheidslessen toch wel ver te zoeken is. En soms kunnen reuen minder vriendelijk gaan reageren naar andere reuen.
Deze periode wordt als een moeilijke periode ervaren door hondeneigenaren. Een goede hondenschool zal ze hier op een goede manier in begeleiden. De nadruk in de lessen bij deze leeftijdscategorie zal liggen op het gedrag naar soortgenoten, consequent grenzen stellen en vooral een leuke eigenaar zijn!

Samenvattend

Dit artikel heeft de titel ‘Lichamelijke ongemakken’. De hormonale veranderingen zijn uiteraard geen lichamelijk ongemak voor de hond. Hooguit voor de baas….;-).
Het is wél duidelijk dat pijn en/of ziekte absoluut van invloed is op het gedrag van je hond.
Vertoont een hond vrij plotseling (ongewenst) ander gedrag, dan bestaat de kans dat dit veroorzaakt wordt door een lichamelijk ongemak. Het is al eerder genoemd, maar bij twijfel breng je het best eerst een bezoek aan je dierenarts.

(Verwacht) in de serie artikelen Hondse Logica:
Deel 1: De aard van het beestje
Deel 2: Lichamelijke ongemakken & hondenpuberteit
Deel 3: Een slechte start
Deel 4: Een trauma zit in een klein hoekje
Deel 5: De hond en zijn baasje
Deel 6: In het verleden behaalde resultaten bieden zeker wel garantie voor de toekomst
Deel 7: Ik kan niet zonder je
Deel 8: En niet te vergeten….

Wil je niks missen van deze serie? Schrijf je dan in als abonnee van de blogs van Dogadvice. Dan kan in de linkerkolom van deze pagina.
Je krijgt dan een seintje in je mailbox als er weer een nieuw artikel is.

renate van der Hagen ondertekening 99065e

[begin]
Over de schrijver


Ik ben een ondernemend hondenmens, met een speciale passie voor hondengedrag en neuswerk. Dat heeft geleid tot Dogadvice Praktijkspeuren en Kynologisch advies. Ik beleef erg veel plezier aan het geven van speur- en andere neuswerklessen. Competitie in hondenactiviteiten vind ik niet belangrijk, activiteiten/hulp passend bij de 'aard van het beestje' des te meer. Mijn missie is om honden en hun mensen samen te brengen, zodat ze als een goed op elkaar ingespeeld team door het leven kunnen. De weg naar het doel toe is belangrijker dan het doel zelf. Snappen jullie het nog? That's me.

Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.