06 jul 2014

Hondse Logica deel 4: Mijn hond heeft een trauma

5 Reacties

Help, mijn hond heeft een trauma!

Wat later dan dat jullie van me gewend zijn is hier dan eindelijk deel 4 van de acht-delige serie Hondse Logica. In deze serie ga ik in op het Waarom van het gedrag wat onze honden vertonen.

Op deze manier hoop ik dat hondenbezitters hun hond beter gaan begrijpen. Vandaag bespreek ik wat de gevolgen van een trauma kunnen zijn voor het gedrag van je hond. Een trauma, dat klinkt heel zwaar, maar dat is niet altijd het geval, alhoewel de gevolgen wel groot kunnen zijn…

Doodsbang voor de dierenarts

Onlangs las ik het ongelooflijke verhaal van een meisje die met haar 5 jaar oude hond, laten we haar Myra noemen, naar de dierenarts ging omdat de hond bij het spelen een nagel had gescheurd. Omdat Myra veel last van deze nagel had ging haar eigenaresse met haar naar de dierenarts. Daar gebeurde iets wat in mijn en waarschijnlijk ook jouw oren, erg onwaarschijnlijk klinkt: De dierenarts trok de nagel eruit. Zonder de poot van tevoren te verdoven… Volgens deze dierenarts werd er nooit verdoofd bij een dergelijke ingreep.

Het mag duidelijk zijn dat de ingreep zeer pijnlijk was voor Myra, en ze gilde dan ook als een speenvarken. Het ging de eigenaresse door merg en been,  ze stond erbij en keek er naar, te verbouwereerd om in te grijpen. Het was tenslotte de DIERENARTS die de ingreep deed. En een dierenarts weet toch echt wel wat hij doet. Toch? Myra was vanaf dat moment niet meer de praktijk van de dierenarts in te krijgen. Maar ook de trimster van de trimsalon kon Myra niet meer benaderen en haar op de trimtafel zetten. De eigenaresse zat met de handen in het haar én met de gebakken peren.

Een trauma zit in een klein hoekje!

Een trauma klinkt nogal zwaar, maar soms is er maar weinig nodig om een plotselinge gedragsprobleem te veroorzaken. In bovenstaand voorbeeld is heel duidelijk aan te wijzen wat de oorzaak was voor het angstgedrag van Myra, maar soms is het helemaal niet duidelijk waardoor een hond van de ene op de andere dag opeens probleemgedrag vertoont. De eigenaar is nu eenmaal niet 24-7 in de directe nabijheid van zijn hond. En wat voor de ene hond traumatisch is, kan voor een andere hond een peulenschil zijn. Kijk maar eens naar deze scenario’s:

  • Natuurlijk weten ouders dat je een kind en een hond nooit alleen moet laten, maar toch gebeurt het vaker dan je denkt. En kinderen zijn nu eenmaal kinderen. Een peuter kan zomaar eens willen onderzoeken hoe die glimmende kraaloogjes van Fifi voelen en daar gaat het vingertje al richting hond….
  • Een poedeltje van 9 jaar heeft zijn hele leven bij zijn baasje gewoond. Tot deze komt te overlijden en er is niemand om voor het hondje te zorgen. De poedel komt in een asiel terecht. Een zeer grote overgang die er behoorlijk in zal hakken
  • Soms heeft een hond bij een baas gewoond die de hond slecht heeft behandeld, en hem zelfs heeft mishandeld
  • Maar ook de hond die niet zelf uit de auto durft te springen en die er door de baas dan maar wordt ‘uitgetrokken’ kan daarmee een trauma oplopen en niet meer uit de auto willen. Zo’n hond zou schijnbaar ‘plotseling’ de baas wel eens kunnen gaan bijten.
  • Een duidelijk voorbeeld is ook een gevecht tussen 2 honden.  Wat de oorzaak ook geweest is. Het gevecht en de eventuele schade is wat voor de gebeten hond de negatieve associatie met andere honden van dat ras zal veroorzaken. En als daar niets mee gedaan wordt dan kan dat zich zomaar ontwikkelen tot een negatieve associatie naar andere honden  die lijken op de hond die gebeten heeft en zelfs later naar alle honden die even groot zijn, e/of dezelfde kleur hebben…. Totdat de gebeten hond bijna aan elke hond die hem nadert een hekel krijgt, en alles in het werk zal stellen op deze op afstand te houden. En een reactieve hond is het resultaat.

Hoe herken ik een trauma bij mijn hond?

trauma hond uit achterbak

(in scène gezet, al vindt ze het niet leuk..)

Dat is niet altijd even gemakkelijk. Over het algemeen heeft een hond bij een traumatische ervaring iets meegemaakt waar hij extreem van geschrokken is,  wat hem heel veel pijn heeft gedaan of als hij lange tijd in een situatie is geweest die hij erg vervelend vond maar nog net kon verdragen, tót die ene keer… In het geval van de hond waarbij de nagel zonder verdoving werd getrokken is het wel helder. Maar de man die gebeten werd door zijn hond toen hij hem er aan de halsband uittrok zal niet direct de link leggen met zijn eigen gedrag en de beet.

De hond heeft het wellicht 10 keer wel toegestaan dat zijn baas hem uit de auto trok, terwijl hij het toch doodeng vond. De stress die de hond hiervan kreeg heeft zich in de loop van de tijd opgestapeld, en die 11e keer dat de baas hem bij de halsband pakte om hem eruit te halen, was de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen.

Ook hier is sprake van een trauma. Heeft de hond daarentegen 1 x iets heel heftigs meegemaakt, dan zul je van de éne op de andere dag ander gedrag bij de hond zien. Vaak puur angstgedrag maar ook (angst)agressie. De hond heeft in alle gevallen een (erg) negatieve associatie gekregen met de persoon, de omgeving, de hond of het voorwerp dat het trauma heeft veroorzaakt, en zal er bij de volgende keer dat hij weer geconfronteerd wordt met deze veroorzaker, alles aan doen om die vervelende ervaring weer te moeten ondergaan. Hij kan proberen te

  • vluchten
  • vechten (angstagressie)
  • bevriezen

óf hij gaat heel vreemd gedrag vertonen en ‘gek’ lopen doen. Elke hond heeft zo zijn eigen manier om met de situatie te dealen. Het ongewenste gedrag is ontstaan…

Wat is er aan te doen?

  • Wat je in elk geval zeker NIET moet doen is je hond straffen voor het (angst)gedrag.  Dat kan het ongewenste gedrag alleen maar verergeren.
  • Als je ook maar het idéé hebt dat je hond ergens pijn heeft, ga dan naar de dierenarts om je hond te laten nakijken. Waarom? Dat lees je hier
  • Roep de hulp in van een gediplomeerd Gedragstherapeut voor honden. Vaak is het trauma geen op zicht staande oorzaak voor het probleemgedrag, maar spelen er nog andere motivaties een rol! Een hond leert van zijn eigen gedrag. Als van je af bijten betekent dat je niet meer wordt lastig gevallen, dan blijft hij dat inzetten. En krijgt hierdoor steeds weer de bevestiging dat het dus werkt. Een gedragstherapeut kan je helpen om deze andere motivaties boven tafel te krijgen en om het ongewenste gedrag weer om te buigen naar gewenst gedrag. Voordat het escaleert….

Video

In onderstaande video is te zien hoe een hond die een keer de fout in is gegaan in de opslag terecht komt, en gedurende zijn tijd in die opvang zwaar getraumatiseerd is geraakt. Ook laat de film de weg naar herstel bij de hond zien. Het gaat hierbij niet om de manier en met welke hulpmiddelen de hond getraind wordt, maar om de impact die de opslag op het gedrag van de hond heeft gehad.

(Verwacht) in de serie artikelen Hondse Logica:

Deel 1: De aard van het beestje
Deel 2: Lichamelijke ongemakken & hondenpuberteit
Deel 3: Een slechte start
Deel 4: Mijn hond heeft een trauma
Deel 5: De hond en zijn baasje
Deel 6: In het verleden behaalde resultaten bieden zeker wel garantie voor de toekomst
Deel 7: Ik kan niet zonder je
Deel 8: En niet te vergeten….

Wil je niks missen van deze serie? Schrijf je dan in als abonnee van de blogs van Dogadvice. Dan kan in de linkerkolom van deze pagina.
Je krijgt dan een seintje in je mailbox als er weer een nieuw artikel is. Volgende keer heb ik het over ‘De hond en zijn baasje’.

 renate van der Hagen ondertekening 990066

[begin]
Over de schrijver


Ik ben een ondernemend hondenmens, met een speciale passie voor hondengedrag en neuswerk. Dat heeft geleid tot Dogadvice Praktijkspeuren en Kynologisch advies. Ik beleef erg veel plezier aan het geven van speur- en andere neuswerklessen. Competitie in hondenactiviteiten vind ik niet belangrijk, activiteiten/hulp passend bij de 'aard van het beestje' des te meer. Mijn missie is om honden en hun mensen samen te brengen, zodat ze als een goed op elkaar ingespeeld team door het leven kunnen. De weg naar het doel toe is belangrijker dan het doel zelf. Snappen jullie het nog? That's me.

5 Responses to Hondse Logica deel 4: Mijn hond heeft een trauma
  1. Hallo,
    onze hond Tara (kruising tussen een chi chu en een chiwawa) is vorig jaar naar een vriendin gegaan toen wij op vakantie gingen. De eerste avond is ze daar weggelopen en na drie en een halve week gelukkig weer gevonden. Ze heeft zeker veel meegemaakt in die periode om te overleven. In de loop van het afgelopen jaar heeft ze regelmatig gedrag vertoond van angst. Deze verdwenen steeds weer maar momenteel verergert haar gedrag. Ze kruipt weg, graaft in de tuin maar ook onder de tafel in het kleed, ze piept wil steeds op schoot loopt snel van de ene naar de andere plek en is erg onrustig. Hoezeer we ook proberen haar angst weg te nemen, het lukt niet om haar onrust weg te nemen. De vraag is nu wat we er aan kunnen doen. Graag zou ik suggesties willen om haar te helpen.
    met vriendelijke groet
    J. Touw

    • Dag J. Touw,
      Dat is inderdaad nogal wat, wat jouw hond Tara heeft meegemaakt. Het is heel goed mogelijk dat de periode dat ze weg was een rol heeft gespeeld bij haar huidig angstgedrag, maar en kunnen ook andere/meerdere zaken een rol spelen. Daarom is het niet mogelijk om op basis van jouw verhaal hier een uitspraak over te doen. Daar is veel meer informatie voor nodig. Ik raad je dan ook aan een Gedragstherapeut voor honden (GT) te raadplegen.
      Een gediplomeerd GT zal door middel van een vragenlijst en aanvullend intakegesprek een goed beeld van het probleem krijgen, en daar een passende therapie voor kunnen adviseren.
      In dit artikel kun je lezen hoe je een goede Gedragstherapeut bij jou in de buurt kunt vinden: http://www.doggo.nl/artikelen/probleemgedrag/hoe-vind-ik-een-goede-gedragstherapeut.php
      Heel veel succes met Tara.

  2. Ik heb een jack russel van precies 1 jaar. Twee weken geleden heeft zij een gevecht tussen twee honden gezien waarvan 1 het niet heeft gehaald. Eerste dagen oogde ze ziekjes en liefdesverdriet achtig. Toen viel ze twee maal agressief onze kat aan die ze al vanaf begin kent (Had haar toen ze zeven weken was al) vorige week heeft ze dochter van vriendin gebeten toen zij al stoeiend met mijn zoon bezig was. Wat normaliter gewoon kon. Ze blaft naar sommigen die hier binnen komen. En gisteren heeft ze uit het niets mijn dochter in haar gezicht gebeten.
    Mijn dochter kan normaal altijd lekker tegen haar aanliggen maar nu dus niet meer. Mijn schatje is zo veranderd en weet niet wat te doen. Dagelijks komen er een zoete inval aan kindjes hier in de tuin en in huis. Ik ben bang dat ze straks een andere kindje bijt. Wat kan ik doen om haar te helpen? Ben alleenstaand en cursus is niet mogelijk ivm de tijden en oppas die ik niet heb.

    • Dag Nelly,
      Ik zou gezien het feit dat er veel kinderen bij je over de vloer komen, zeker de hulp van een gecertificeerd gedragstherapeut voor honden inroepen. Jouw hond heeft nu gedrag ontwikkeld wat niet vanzelf over gaat. Het gedrag wat hij nu vertoont zou zeker kunnen zijn veroorzaakt door hetgeen hij heeft gezien. Maar er kunnen ook nog andere factoren een rol spelen.
      Een gedragstherapeut kan het je hier zeker bij helpen.
      Het beroep gedragstherapeut voor honden is een vrij beroep. Iedereen kan zich zo noemen. Kijk daarom bij het zoeken of die persoon een erkende opleiding heeft gevolgd. Op http://www.doggo.nl vind je alle gedragstherapeuten bij jou in de buurt


[begin]

Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.